Joe, 23 kids en een heet avontuurtje
Door: Marcel
Blijf op de hoogte en volg Marcel
26 Juni 2015 | Verenigde Staten, Fairbanks
Toen ik vanmorgen m’n neus uit de tent stak werd ik al belaagd door hordes muggen. Dus snel alles ingepakt en fietsen maar, als ’t lukt in één ruk door naar Fairbanks om daar eens een dagje uit te rusten. Het weer is weer prima, maar de zon is nauwelijks te zien door de smog van de bosbranden en helaas veel wind tegen. Na 10 mijl zowaar een Trading Post langs de weg “in the middle of nowhere”. De eigenaar (Joe, dus ook Joys place, de grapjas) is ontzettend aardig, gratis koffie en ik mag ook zijn wifi gebruiken om ff een nieuwe tas te bestellen/opsturen en m’n eerste blogje snel te uploaden. Hij vertelt dat hij 23 (ja drie-en-twintig) kinderen heeft en al 32 jaar hier een leuk winkeltje draait met snuisterijen en genoeg toeristen, dat blijkt want iedereen valt binnen, en ze vertellen by the way dat 10 mile verderop de rook van de bosbranden wel heel erg “bad” is. Of ik daar wel kan fietsen? Ja natuurlijk, ik wel, sukkel dat ik ben.
Dus zo’n 10 mijl verderop midden in klim van 10km/450m neemt de rook onheilspellend toe, tot ik bijna niet meer dan een tiental meters ver kan zien. Links en rechts staan smeulende bomen, hier heeft het net gebrand en er zijn nog verschillende vuurhaarden die weer oplaaien. Mijn ogen branden van de rook en adem halen is lastig, hoestend, proestend en piepend kom ik door ’t ergste heen. Ik had nu wel het puffertje van Wim kunnen gebruiken. Op t eind staat trouwens groep Engelse motorrijders te wachten die me in de fog waren gepasseerd, bezorgd als ze waren. We kletsen wat en als het vuur achter ons oplaait rijden we snel verder. Rechts zie een eind verder enorme rookwolken en ineens vlammen tientallen meters uit het bos slaan. Godzijdank dat ik tegenwind heb, daardoor gaat het vuur van me weg. Pffft. Awel, hebben we dat ook weer gehad. Daarna komen er nog een aantal Pickups achterop die me willen meenemen vanwege de rook, maar ergste is al voorbij.
Heet landschap wordt glooiend en bosrijk, alleen jammer dat je vanwege smog niet ver kunt kijken, en er volgen nog aantal flinke klimmen op een overigens prima weg.
Langzaam wordt het drukker op de weg, ik nader Fairbanks. Voorheen kwam er ieder kwartier een wagen, iedereen zwaaide en ik kon midden op de weg het beste wegdek om te fietsen zoeken. Nu moet ik uitkijken dat ze me niet van de weg rijden als er een tegenligger komt, terwijl ze me passeren. De wereld wordt bewoond, meestal sjabbige huizen met een hoop zooi voor de deur niet te geloven, oude auto’s links en rechts, vaten, oud metaal hopen, landbouwwerktuigen kris kras en zelfs boten dwars in de tuin. De bewoners halen me in, in oude Pickups, mannen met onverzorgde baarden en houthakkerspetten op, type Willy R.
Een laatste flinke klim en lekkere daling en ik kom in Fairbanks, grotere stad als ik me herinner en zoek logies in een fantastisch Hostel (Billys Backpakkers) van een oude vrouw (Billy) die minstens 20 mensen links en rechts in kamers, garages en aanbouwtjes heeft slapen in een overigens niet al te groot huis. Een heerlijke douche en kletsen met de backpackers (van 20 tot 60, Duitsers, Zwitsers, Canadezen, Ieren en bikers, niet te geloven). En (laat) naar een echt bed.
23 Juni Tolvana river - Fairbanks
Afstand: 109 km
Hoogte: 1250 m
Inderdaad ik dacht het al. Er komen twee ongewenste medepassagiers op m’n zitvlak opzetten. Eentje op de “oude plaats” (m’n vertrouwde Butt-Buddy zekers, ik dacht dat de chirurg in Coosbay Hospital hem had geamputeerd of ’t is z’n broertje) en eentje precies op het linker zitbotje, ouch.
Dus maar een paar daagjes rusten, en het is heerlijk toeven hier bij Billy, een lieve vrouw. De koffie is lekker, fijn uit eten in de stad en soms (echt) wat koken en kletsen met de overige hostellianen, meestal trouwens PhD’s uit allerlei landen die hun scriptie weiden aan dingen als de “mens-dier interactie van zalmen op het sociale gedrag van de populatie van Bethel Alaska” en dat ook nog betaald krijgen uit Europees onderzoeksgeld. Ik dacht dat ik bij TNO al gekke dingen had gezien maar dit slaat alles. Mijn onderbuurman (stapelbed) draait de hele nacht en ik adviseer hem geen waterbed te kopen als hij trouwt, zijn vrouw zou kotsmisselijk worden. Afijn hij kan het waarderen en ik verhuis naar een beter plekje, want intussen ben ik al een senior bewoner hier (sowieso overigens). Het weer is goed, tenminste boven de rook/smog wolken van de bosbranden want die blijven hier ook hangen en geven een naargeestig vreemd sfeertje aan de toch droge mooie dagen. Dan maar op m’n gemak het vervolg van de reis naar Anchorage plannen. Vooral in het midden is een beroemd natuurpark (Denali Park) waar het sterft van overnachtingen, maar als goed is kan ik daar bij Klaus blijven.
Ja en natuurlijk de reisverslagjes schrijven. Ik merk dat ik onder het fietsen veel inspiratie heb om alles op te schrijven, mn voor mezelf/later. In begin was ik meer bezig met de bloglezers (is het wel net zo leuk als toen?) maar nou doe ik het vooral voor mezelf, ook al zijn de verhalen dan wat langer en minder spannend. Bovendien heb ik nog altijd 1 trouwe lezer, he Mams? (eh sorry Jels, 2 :-) ). Het gekloot met foto’s op de blog kost wel veel tijd, en kwaliteit is wat minder dan op m’n camera, maar och, het gaat om ‘t idee. Zo lanterfant ik de tijd wat door en ben nu al ontzettend benieuwd naar de nieuwe etappes en wil weer op de fiets. Het weerbericht voorspelt regen, maar we zullen zien!
24-26 Juni Fairbanks
Afstand: 25 km
Hoogte: 0 m
PS, ik heb vandaag 2 reisverslagen ge-uplaod, dus er kan er nog eentje voorzitten die je niet hebt gelezen Mams
Dus zo’n 10 mijl verderop midden in klim van 10km/450m neemt de rook onheilspellend toe, tot ik bijna niet meer dan een tiental meters ver kan zien. Links en rechts staan smeulende bomen, hier heeft het net gebrand en er zijn nog verschillende vuurhaarden die weer oplaaien. Mijn ogen branden van de rook en adem halen is lastig, hoestend, proestend en piepend kom ik door ’t ergste heen. Ik had nu wel het puffertje van Wim kunnen gebruiken. Op t eind staat trouwens groep Engelse motorrijders te wachten die me in de fog waren gepasseerd, bezorgd als ze waren. We kletsen wat en als het vuur achter ons oplaait rijden we snel verder. Rechts zie een eind verder enorme rookwolken en ineens vlammen tientallen meters uit het bos slaan. Godzijdank dat ik tegenwind heb, daardoor gaat het vuur van me weg. Pffft. Awel, hebben we dat ook weer gehad. Daarna komen er nog een aantal Pickups achterop die me willen meenemen vanwege de rook, maar ergste is al voorbij.
Heet landschap wordt glooiend en bosrijk, alleen jammer dat je vanwege smog niet ver kunt kijken, en er volgen nog aantal flinke klimmen op een overigens prima weg.
Langzaam wordt het drukker op de weg, ik nader Fairbanks. Voorheen kwam er ieder kwartier een wagen, iedereen zwaaide en ik kon midden op de weg het beste wegdek om te fietsen zoeken. Nu moet ik uitkijken dat ze me niet van de weg rijden als er een tegenligger komt, terwijl ze me passeren. De wereld wordt bewoond, meestal sjabbige huizen met een hoop zooi voor de deur niet te geloven, oude auto’s links en rechts, vaten, oud metaal hopen, landbouwwerktuigen kris kras en zelfs boten dwars in de tuin. De bewoners halen me in, in oude Pickups, mannen met onverzorgde baarden en houthakkerspetten op, type Willy R.
Een laatste flinke klim en lekkere daling en ik kom in Fairbanks, grotere stad als ik me herinner en zoek logies in een fantastisch Hostel (Billys Backpakkers) van een oude vrouw (Billy) die minstens 20 mensen links en rechts in kamers, garages en aanbouwtjes heeft slapen in een overigens niet al te groot huis. Een heerlijke douche en kletsen met de backpackers (van 20 tot 60, Duitsers, Zwitsers, Canadezen, Ieren en bikers, niet te geloven). En (laat) naar een echt bed.
23 Juni Tolvana river - Fairbanks
Afstand: 109 km
Hoogte: 1250 m
Inderdaad ik dacht het al. Er komen twee ongewenste medepassagiers op m’n zitvlak opzetten. Eentje op de “oude plaats” (m’n vertrouwde Butt-Buddy zekers, ik dacht dat de chirurg in Coosbay Hospital hem had geamputeerd of ’t is z’n broertje) en eentje precies op het linker zitbotje, ouch.
Dus maar een paar daagjes rusten, en het is heerlijk toeven hier bij Billy, een lieve vrouw. De koffie is lekker, fijn uit eten in de stad en soms (echt) wat koken en kletsen met de overige hostellianen, meestal trouwens PhD’s uit allerlei landen die hun scriptie weiden aan dingen als de “mens-dier interactie van zalmen op het sociale gedrag van de populatie van Bethel Alaska” en dat ook nog betaald krijgen uit Europees onderzoeksgeld. Ik dacht dat ik bij TNO al gekke dingen had gezien maar dit slaat alles. Mijn onderbuurman (stapelbed) draait de hele nacht en ik adviseer hem geen waterbed te kopen als hij trouwt, zijn vrouw zou kotsmisselijk worden. Afijn hij kan het waarderen en ik verhuis naar een beter plekje, want intussen ben ik al een senior bewoner hier (sowieso overigens). Het weer is goed, tenminste boven de rook/smog wolken van de bosbranden want die blijven hier ook hangen en geven een naargeestig vreemd sfeertje aan de toch droge mooie dagen. Dan maar op m’n gemak het vervolg van de reis naar Anchorage plannen. Vooral in het midden is een beroemd natuurpark (Denali Park) waar het sterft van overnachtingen, maar als goed is kan ik daar bij Klaus blijven.
Ja en natuurlijk de reisverslagjes schrijven. Ik merk dat ik onder het fietsen veel inspiratie heb om alles op te schrijven, mn voor mezelf/later. In begin was ik meer bezig met de bloglezers (is het wel net zo leuk als toen?) maar nou doe ik het vooral voor mezelf, ook al zijn de verhalen dan wat langer en minder spannend. Bovendien heb ik nog altijd 1 trouwe lezer, he Mams? (eh sorry Jels, 2 :-) ). Het gekloot met foto’s op de blog kost wel veel tijd, en kwaliteit is wat minder dan op m’n camera, maar och, het gaat om ‘t idee. Zo lanterfant ik de tijd wat door en ben nu al ontzettend benieuwd naar de nieuwe etappes en wil weer op de fiets. Het weerbericht voorspelt regen, maar we zullen zien!
24-26 Juni Fairbanks
Afstand: 25 km
Hoogte: 0 m
PS, ik heb vandaag 2 reisverslagen ge-uplaod, dus er kan er nog eentje voorzitten die je niet hebt gelezen Mams
-
26 Juni 2015 - 09:22
Marij:
Je hebt 3 trouwe lezers hoor ;) -
26 Juni 2015 - 09:37
Elise:
Zullen er eerder honderden zijn dan enkelen! Greetz van deze trouwe lezeres. -
26 Juni 2015 - 10:05
Miranda:
Count me in.
En miene pap auch hahhaaa!
Dit leest trouwens veel fijner.
Hou vol! -
26 Juni 2015 - 10:52
Joost En Joke:
Auch wae volge dich iddere daag! -
26 Juni 2015 - 11:21
Karel Luiijf:
Tot nu toe zeker niet langdradig, dus ga gewoon zo door. En een voorspoedige reis, natuurlijk, voor jou en zo min mogelijk buddies! Is er niet een Med D die hen de nek kan omdraaien? -
26 Juni 2015 - 13:40
Frank:
Hoi Marcel, leuke verslagen, ik lees ze met plezier. Bij te lastige buddies etc mail maar ff voor evt advies. Veel reisplezier!! -
26 Juni 2015 - 16:22
Raï En Ans:
En natuurlik volge wae dig aug..... Geweldig Marcel, wie sjoen desse dien blog sjriefs. Ut is iddere kier wer un bizonger verhaal.... Gank Zoë door!!! -
26 Juni 2015 - 17:41
Moeder:
Weer `n goed verhaal . hoe is `t mogelijk , ik ben er altijd weer trots op . wordt zelfs er over aangesproken. ,
geniet er van , behalve `t ongemak .
Zal ik `n kaarsje opsteken?????? -
26 Juni 2015 - 19:02
Leon En Mieke:
En auch oppe deke rulkesstraot heesse fens!!!!!
Leuk verhalen Marcel, veul fietsplezeer! -
26 Juni 2015 - 19:51
Gerard De Kok:
Ik kreeg je berichten ongevraagd door van onze Frans. Heel fijn en kan met je moeder trots zijn over zo' n kei uit onze straat. Prachtig, heel veel succes verder. -
27 Juni 2015 - 22:42
Carin:
Ien Well hedde ok n fan hur!! Ai das weer ff minder die 2 ongenode gasten! Misschien es "trekzalf"of teerzalf gebruiken? Succes Marcello ..Kijk weer uit naar je volgende verslagen :-) Groetjes uut Well X
-
28 Juni 2015 - 17:23
Peter En Jfke:
hoi marcel, wij volgen je belevenissen ook en zijn even enthousiast over je reis als je zelf bent, zouden dit ook wel willen, maar niet per fiets. petje af. we kijken al weer uit naar je volgende verslagen. gr.peter en jifke.... -
28 Juni 2015 - 23:11
Gijs Van Soest:
Hoi Marcel , auch op de Lindanusstraot in ôs Sjoën Helje Dôrp volge we dich en vinge 't interessant um dien verslage te laeze groetjes en 't geit dich good . -
30 Juni 2015 - 19:01
Peter Toonssen:
Gaaf dat je het weer opnieuw doet ! Tref alweer de eerste reisverslagen aan. Leuk ! -
06 Juli 2015 - 22:13
Wim Knippenbergh :
Wer eine dea dien reis volgt en die verhale aan ut leaze is
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
