Weinig te vertellen over Prince George
Door: marceltijdink
Blijf op de hoogte en volg Marcel
27 Juni 2012 | Canada, Prince George
Prince Georg: de eerste echt grotere stad (80.000 inw) en tijd om de fietsbenen eens een paar dagen vrijaf te geven. De weg erna toe was heerlijk, wat kouder maar veel zon en met een flinke rugwind kan ik met zo’n 30 en soms 40 km/hr door het landschap toeren. Godzijdank dat ik die wind niet tegen heb zeg. ’s Morgen nog een flink (gratis) ontbijt van de camping eigenaresse gehad die erg bezorgd was omdat ik in m’n eentje in een tentje overnachtte tussen de ‘bears, moose and cougars’. Ze stond extra om 6 uur op om mij koffie te geven en uit te zwaaien, de schat. Thanks Teena! Het is ongelooflijk hoeveel lieve en aardige mensen ik ontmoet die allemaal iets voor je willen doen of geven, zonder eigenbelang. En ik vraag me af, is dat nu iets typisch voor deze streek/mensen, zijn er gewoon overal zoveel mensen en heb ik het nooit gezien, of roept een eenzame fietser (in de regen) ook de wens om te helpen op? Het blijft me erg bezig houden, thuis heb ik het echt wel anders ervaren. Niet dat men bewust onaardig is maar er is vaak de druk van het werk, de drang en de haast om (vele) eigen doelen na te gaan en een soort algemeen individualisme dat ervoor zorgt dat mensen meer met hun eigen belang en materiële zaken bezig zijn dan met elkaar. Tot zover dit filosofisch intermezzo, ik ben overigens wel benieuwd hoe anderen hier tegenaan kijken.
Prince George dus. Oh dat doet me denken aan de George die ik op de camping in Kitwanda tegenkwam. In Smithers kwam hij me ook al tweemaal ‘toevallig’ tegen en nodigde me voor bergtocht uit en nu zag ik hem potverdrie weer onderweg staan bij z’n autootje en nodigde hij me uit bij een vriend vlakbij te lunchen/overnachten. Op de weg daarheen mis ik echter het adres maar eigenlijk dus ook weer niet ;-) .
Maar ik ben weer afgedwaald, ik vind het altijd erg leuk een stad te bekijken: rond te slenteren, op terrasje te zitten, mensen te bekijken, cafeetje/restaurantje te bezoeken en de sfeer van de stad te proeven. Ieder stad is weer anders en heeft wat speciaals. Nou, Prince George is zoals veel Amerikaanse steden: geen f*ck aan. Rechte straten, geen terrassen, geen centraal plein, geen paraderende stelletjes/dames over boulevards, cafe’s die enkel koffie schenken en om 6 uur sluiten, en net buiten de stad de Wall Marts en andere Giga Supers. Steriele hap, gewoon geen ziel.
Omdat de komende week regen wordt voorspeld ga ik na de eerste nacht op de camping (in ondergaande zon met flesje wijn op een prachtig gazonnetje, oh zo fijn :)) maar eens in een Hostel overnachten. De wolken zien er inderdaad dreigend uit maar uiteraard geen regen, evengoed is het eens fijn om zonder zorgen voor een natte tent je gang te kunnen gaan.
Mijn plan is om nog meer oostwaarts te gaan naar de Natuurparken Jasper en Banff in de Rocky Mountains die erg mooi schijnen te zijn. Beetje van mijn route af en weg erheen is wat saai en weinig stopplaatsen. Gelukkig loopt hier echter een spoor en treinreizen heeft me altijd erg aangetrokken: dat mystieke waar hij heengaat, uitzichten onderweg en dan wegdoezelen bij voortglijdende landschappen. Het kopen van een ticket is niet zo eenvoudig. Het station blijkt maar 3 dagen in de week open en de trein vertrekt hier ook maar 3 dagen per week (wel weer andere dagen natuurlijk). Daarentegen mag je dan wel weer zeggen waar je uit mag stappen. Heel apart.
Woensdag neem ik nog de tijd voor een uitgebreide stadswandeling, en als je goed oplet zijn er altijd wel leuke dingen en details te ontdekken: een prachtig park met perfect gazon en educatiecentrum, een verscholen villawijk met mooie huizen langs de rivier, een oude stalen brug, te veel (first nation people) zwervers, een terras (!) met heerlijke taart en wederom allerlei mensen die graag een praatje met me maken (zwervers incluis). Desondanks valt er niet echt veel wetenswaardigs over dit stadje vertellen. Misschien tijd om ook eens te reageren op de reacties. Het verbaast me dat zoveel mensen me volgen, maar ik vind het erg leuk, vooral de commentaren. Ome H, nog bedankt voor het onbegrijpelijk maar vast ontroerend lied voor me. Erg diepgaand zonder twijfel. Helaas houdt mijn diepgang qua teksten zo’n beetje op bij De Band Zonder Banaan, waarvan overigens Koning Pintenman uitstekend bij mij past, al zeg ik het zelf. De opmerking van de Bud Buddy kan ik nog niet helemaal plaatsen, vooralsnog heb ik daar geen last van. Aan de foto van Pinkpop te oordelen heb jij hier echter meer ervaring mee, haha.
Morgen het avontuur per trein waar ik me erg op verheug. De volgende stopplaats heb ik geregeld via een website (‘warmshowers’). Deze tip kreeg ik van fietsers onderweg (Joey en Emmalee, thanks!). Het is een soort ‘vrienden van de fiets’ waarbij toerende fietsers bij mensen thuis mogen overnachten en eventueel mee-eten. Peggy, mijn gastvrouw in Tete Jaune Cache, komt wat later van werk en ik mag zolang bij haar in de tuin verblijven. Wordt vervolgd.
Afstand 115-10-0 km
Hoogte 450 m
Totaal: 2830 km
Prince George dus. Oh dat doet me denken aan de George die ik op de camping in Kitwanda tegenkwam. In Smithers kwam hij me ook al tweemaal ‘toevallig’ tegen en nodigde me voor bergtocht uit en nu zag ik hem potverdrie weer onderweg staan bij z’n autootje en nodigde hij me uit bij een vriend vlakbij te lunchen/overnachten. Op de weg daarheen mis ik echter het adres maar eigenlijk dus ook weer niet ;-) .
Maar ik ben weer afgedwaald, ik vind het altijd erg leuk een stad te bekijken: rond te slenteren, op terrasje te zitten, mensen te bekijken, cafeetje/restaurantje te bezoeken en de sfeer van de stad te proeven. Ieder stad is weer anders en heeft wat speciaals. Nou, Prince George is zoals veel Amerikaanse steden: geen f*ck aan. Rechte straten, geen terrassen, geen centraal plein, geen paraderende stelletjes/dames over boulevards, cafe’s die enkel koffie schenken en om 6 uur sluiten, en net buiten de stad de Wall Marts en andere Giga Supers. Steriele hap, gewoon geen ziel.
Omdat de komende week regen wordt voorspeld ga ik na de eerste nacht op de camping (in ondergaande zon met flesje wijn op een prachtig gazonnetje, oh zo fijn :)) maar eens in een Hostel overnachten. De wolken zien er inderdaad dreigend uit maar uiteraard geen regen, evengoed is het eens fijn om zonder zorgen voor een natte tent je gang te kunnen gaan.
Mijn plan is om nog meer oostwaarts te gaan naar de Natuurparken Jasper en Banff in de Rocky Mountains die erg mooi schijnen te zijn. Beetje van mijn route af en weg erheen is wat saai en weinig stopplaatsen. Gelukkig loopt hier echter een spoor en treinreizen heeft me altijd erg aangetrokken: dat mystieke waar hij heengaat, uitzichten onderweg en dan wegdoezelen bij voortglijdende landschappen. Het kopen van een ticket is niet zo eenvoudig. Het station blijkt maar 3 dagen in de week open en de trein vertrekt hier ook maar 3 dagen per week (wel weer andere dagen natuurlijk). Daarentegen mag je dan wel weer zeggen waar je uit mag stappen. Heel apart.
Woensdag neem ik nog de tijd voor een uitgebreide stadswandeling, en als je goed oplet zijn er altijd wel leuke dingen en details te ontdekken: een prachtig park met perfect gazon en educatiecentrum, een verscholen villawijk met mooie huizen langs de rivier, een oude stalen brug, te veel (first nation people) zwervers, een terras (!) met heerlijke taart en wederom allerlei mensen die graag een praatje met me maken (zwervers incluis). Desondanks valt er niet echt veel wetenswaardigs over dit stadje vertellen. Misschien tijd om ook eens te reageren op de reacties. Het verbaast me dat zoveel mensen me volgen, maar ik vind het erg leuk, vooral de commentaren. Ome H, nog bedankt voor het onbegrijpelijk maar vast ontroerend lied voor me. Erg diepgaand zonder twijfel. Helaas houdt mijn diepgang qua teksten zo’n beetje op bij De Band Zonder Banaan, waarvan overigens Koning Pintenman uitstekend bij mij past, al zeg ik het zelf. De opmerking van de Bud Buddy kan ik nog niet helemaal plaatsen, vooralsnog heb ik daar geen last van. Aan de foto van Pinkpop te oordelen heb jij hier echter meer ervaring mee, haha.
Morgen het avontuur per trein waar ik me erg op verheug. De volgende stopplaats heb ik geregeld via een website (‘warmshowers’). Deze tip kreeg ik van fietsers onderweg (Joey en Emmalee, thanks!). Het is een soort ‘vrienden van de fiets’ waarbij toerende fietsers bij mensen thuis mogen overnachten en eventueel mee-eten. Peggy, mijn gastvrouw in Tete Jaune Cache, komt wat later van werk en ik mag zolang bij haar in de tuin verblijven. Wordt vervolgd.
Afstand 115-10-0 km
Hoogte 450 m
Totaal: 2830 km
-
28 Juni 2012 - 05:44
Marij:
Ben zelf een weekje naar Portugal geweest...niet te vergelijken natuurlijk ;).
Ga nu je verhalen weer eens even lezen...Al vluchtig gezien dat je weer genoeg te vertellen had.
Rust effe goed en fiets ze dan weer lekker verder.... -
28 Juni 2012 - 06:21
Moeder.QWeer `n Mooi:
Weer `n mooi verhaal .
Laat `t je goed gaan .
inderdaad,zelfs ..ik..
krijg heerlijke reacties.
ben trots op je .
`t ga je goed . moeder . -
28 Juni 2012 - 07:29
Carin:
Hey Marcel, Weer n genot van je te lezen....Tja ik denk dat je gewoon de juiste,aardige, vriendelijke mensen treft!En iemand zoals jezelf, je uitstraling...daar wordt je toch vrolijk van! :-) Hoe is t trouwens met je "metgezellen"? Vandaag is t hier n aardige dag wat t weer betreft.Ik ga er dus heerlijk van genieten! Lekker t Reindersmeer op met Rocky! T is n echte wildebras! Weet je ,als ik je verhalen lees komt steeds t liedje van Boudewijn de Groot ,De eenzame fietser in mijn hoofd! haha . Nou Marcel, geniet van je paar daagjes"fietsvrij"en rust maar es ff uit! Tot je volgende verslag, Groetjes ut Well.
-
28 Juni 2012 - 10:54
Peter:
Over aardige mensen onderweg kunnen we wel eens een filosofische boom op zetten als je terug bent. Heb zelf die ervaring ook opgedaan toen ik met rugzak door onder andere Rusland en Zuid-Amerika trok. De mensen hadden respect voor wat je deed en waren in je geinteresseerd en hadden niet zo'n jachtig bestaan als bij ons. Ik herinner me nog 'levendig' een gezellige zuippartij bij een lokale zadelmakerij ergens in Paraguay. In de binnenlanden van IJsland heb ik werkelijk geen één chagrijn ontmoet. Je komt er natuurlijk ook bijna niemand tegen. Maar degenen die je tegen kwam waren daar om min of meer de zelfde redenen: natuur, weidsheid en avontuur. Zover mijn beschouwingen.
Fiets ze! -
28 Juni 2012 - 11:26
René Joosen:
Ondanks de titel toch nog een heel verhaal;-) -
29 Juni 2012 - 12:44
Wim Knippenbergh:
Schitterend om het allemaal te volgen. Je maakt in korte tijd dingen mee die menig dorper zijn hele leven niet meemaakt. We blijven je volgen.
Cay en Wim
-
30 Juni 2012 - 08:28
Ome H:
Bedoelse dao aug mig mit Wim? :) ;) -
30 Juni 2012 - 18:42
Wim Gordebeke:
Prachtig verhaal, juist het naar mensen kijken en dan te bedenken wat ze nou doen en waar ze heen gaan.
Juist doordat je volledig op je zelf bent aangewezen lijkt het of mensen toeschiettelijker zijn.
Succes.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
