Canadese feestdagen in Jasper
Door: marceltijdink
Blijf op de hoogte en volg Marcel
30 Juni 2012 | Canada, Jasper
Treinreizen in dit deel van Canada is heel anders dan in Nederland. Ze vertrekken dan wel op tijd maar niemand, ook de conducteur weet niet precies wanneer ze aankomen, vaak is dat een paar (!) uur later dan het schema. Voornaamste reden: op ieder stukje dubbelspoor wordt op de tegemoetkomende goederentrein gewacht. Deze komen vrij onregelmatig en zijn ook nog eens ontiegelijk lang. Ik heb er eentje geteld: 160 wagons van ik schat 10..15 meter dan heb je al snel een paar kilometer trein te pakken. Voor de rest is zo’n ritje enorm relaxed. Er is ruimte genoeg, comfortabele stoelen die in ligstand kunnen, een conducteur die praatjes komt maken, lekkere mok koffie met bananencake en een variatierijk landschap met af en toe een beer of hert. Heerlijk wegdoezelen en genieten.
Totdat ik (een paar uur te vroeg) op m’n geplande stop kom. Ergens op een totaal verlaten zandweg wordt ik met fiets en al eruit gegooid, geen huis, geen richting, niets. Dit is dan Harvey. Zelfs m’n dure overbodige GPS kent het niet en weet de weg naar m’n stop niet. Gelukkig heb ik een App op m’n smartphone die wel een route kan plannen naar m’n logeeradres. Mijn gastvrouw Peggy blijkt tot 19.00 uur te moeten werken en ik mag op de veranda wachten en koken, ze woont buitenaf met een werkelijk schitterend uitzicht op de bergen (als de zon schijnt, nu dus weer niet) en een kolibrie die af en toe op de veranda komt drinken. Ze komt extra eerder terug van haar laatste werkdag (lerares) en haar vriend Tom komt ook, nieuwsgierig als hij is want zijn ouders komen uit Maastricht, de familie Jamin. Het wordt een erg leuke avond, veel gekletst over fietsen, waar zij overal hebben gefietst (veel zeg! van Noorwegen tot Nederland, Spanje tot Roemenie en heel Canada en deels US) en ik voel me niet voor eerste keer tussen echte bikers een groentje. Vorige week was er nog een legendarische fietser bij hun te gast, nee niet Frank van Rijn maar ene Lorenzo die al 15 jaar (vijftien jaar !) onderweg is. Tja je kan het overdrijven.
De volgende morgen vroeg gaat het dan de Rocky Mountains in! Een mooie en eigenlijk makkelijke route: een beetje rugwind, een beetje klimmen (tot maar 1200 meter) en beetje veel donkere wolken dus geen fluit te zien van het naar verluid majestueuze uitzicht van Mount Robson. Mijn kont en benen werken vandaag helaas niet mee. M’n grote Bud Buddie houdt zich al een tijdje aardig rustig en groeit alleen met de lange etappes maar de bijrijders op mijn zitvlak (links en rechts) zijn de afgelopen rustdagen onverwacht gegroeid. Blijkbaar te lang op mijn luie gat gezeten daar in Prince George. In ieder geval wordt het daardoor toch effe doorzetten en veel op de pedalen maar weer. Het reddingspakketje van Eric de Vakantiefietser heb ik in Prince George helaas gemist (was te snel) dus dat hoop ik ergens in Revelstoke op te kunnen halen.
Dit weekend is een lang vakantie weekend ivm Canadese Feestdag (1 juli) dus stervensdruk op de wegen bovendien wil iedereen op tijd een campingplaats scoren. Met mijn fietsje kan ik de files voor de camping voorbijsteken en als dank krijg ik een muggenoverladen plekje in een afgelegen donker bosje. De plaats (Jasper, zo heet ook dit park) is supertoeristisch maar ergens trekt me dit wel weer, door de straatjes slenteren en eindelijk ook weer eens wat te loeren. Er zijn hier veel interessante wandelingen in de bergen en langs meren te maken en na enig dubben besluit ik de volgende dag een keer een wandeling in de Rockies te maken. Moet je toch eens meemaken, nietwaar? Vanaf de camping is een tocht van 24 km naar top van de Whistler Mountain, ongeveer 1,5 km klimmen. Ik heb maar 2 paar schoenen, een is voor te fietsen met SPD clips dus dat gaat niet, en de andere zijn sandalen. Het is een mooie en uitdagende tocht. Helaas heb ik heb de sneeuw vlaktes aan de noordzijde van de top niet gezien, die moet ik met mijn blote voeten in de sandalen doorploegen om de top te halen. Een nogal koude bedoening, mijn voeten vriezen bijna vast in de Teva’s. Geen wonder dat de andere doorgewinterde hikers mij zo raar aankeken bij het passeren. Het uitzicht is aardig maar niet top door de altijd aanwezige donkere wolken. Indrukwekkende foto’s zullen jullie weer van internet moeten downloaden.
De planning voor de volgende dagen is om over de Iceland Parkway Highway naar het zuiden te gaan. Volgens de vele brochures (en hun onafhankelijke bronnen) ongegeneerd aangekondigd als een van de mooiste wegen ter aarde. De VVV-dame geeft me de al lang bekende toeristische versie van de weersvoorspelling: de komende 3 dagen regen maar daarna een paar weken zon. Jaja. Bovendien waarschuwde ze me om te volgende stops (op 100 en 230 km) alvast te reserveren ivm weekend-drukte. Dat is me helaas niet gelukt dus maar hopen dat er nog ergens plaats is voor een tentje in de regen. Wordt vervolgd.
Afstand 110-10 km
Hoogte 850 m (fiets) en 1500 m (te sandaal)
Totaal: 2950 km
Totdat ik (een paar uur te vroeg) op m’n geplande stop kom. Ergens op een totaal verlaten zandweg wordt ik met fiets en al eruit gegooid, geen huis, geen richting, niets. Dit is dan Harvey. Zelfs m’n dure overbodige GPS kent het niet en weet de weg naar m’n stop niet. Gelukkig heb ik een App op m’n smartphone die wel een route kan plannen naar m’n logeeradres. Mijn gastvrouw Peggy blijkt tot 19.00 uur te moeten werken en ik mag op de veranda wachten en koken, ze woont buitenaf met een werkelijk schitterend uitzicht op de bergen (als de zon schijnt, nu dus weer niet) en een kolibrie die af en toe op de veranda komt drinken. Ze komt extra eerder terug van haar laatste werkdag (lerares) en haar vriend Tom komt ook, nieuwsgierig als hij is want zijn ouders komen uit Maastricht, de familie Jamin. Het wordt een erg leuke avond, veel gekletst over fietsen, waar zij overal hebben gefietst (veel zeg! van Noorwegen tot Nederland, Spanje tot Roemenie en heel Canada en deels US) en ik voel me niet voor eerste keer tussen echte bikers een groentje. Vorige week was er nog een legendarische fietser bij hun te gast, nee niet Frank van Rijn maar ene Lorenzo die al 15 jaar (vijftien jaar !) onderweg is. Tja je kan het overdrijven.
De volgende morgen vroeg gaat het dan de Rocky Mountains in! Een mooie en eigenlijk makkelijke route: een beetje rugwind, een beetje klimmen (tot maar 1200 meter) en beetje veel donkere wolken dus geen fluit te zien van het naar verluid majestueuze uitzicht van Mount Robson. Mijn kont en benen werken vandaag helaas niet mee. M’n grote Bud Buddie houdt zich al een tijdje aardig rustig en groeit alleen met de lange etappes maar de bijrijders op mijn zitvlak (links en rechts) zijn de afgelopen rustdagen onverwacht gegroeid. Blijkbaar te lang op mijn luie gat gezeten daar in Prince George. In ieder geval wordt het daardoor toch effe doorzetten en veel op de pedalen maar weer. Het reddingspakketje van Eric de Vakantiefietser heb ik in Prince George helaas gemist (was te snel) dus dat hoop ik ergens in Revelstoke op te kunnen halen.
Dit weekend is een lang vakantie weekend ivm Canadese Feestdag (1 juli) dus stervensdruk op de wegen bovendien wil iedereen op tijd een campingplaats scoren. Met mijn fietsje kan ik de files voor de camping voorbijsteken en als dank krijg ik een muggenoverladen plekje in een afgelegen donker bosje. De plaats (Jasper, zo heet ook dit park) is supertoeristisch maar ergens trekt me dit wel weer, door de straatjes slenteren en eindelijk ook weer eens wat te loeren. Er zijn hier veel interessante wandelingen in de bergen en langs meren te maken en na enig dubben besluit ik de volgende dag een keer een wandeling in de Rockies te maken. Moet je toch eens meemaken, nietwaar? Vanaf de camping is een tocht van 24 km naar top van de Whistler Mountain, ongeveer 1,5 km klimmen. Ik heb maar 2 paar schoenen, een is voor te fietsen met SPD clips dus dat gaat niet, en de andere zijn sandalen. Het is een mooie en uitdagende tocht. Helaas heb ik heb de sneeuw vlaktes aan de noordzijde van de top niet gezien, die moet ik met mijn blote voeten in de sandalen doorploegen om de top te halen. Een nogal koude bedoening, mijn voeten vriezen bijna vast in de Teva’s. Geen wonder dat de andere doorgewinterde hikers mij zo raar aankeken bij het passeren. Het uitzicht is aardig maar niet top door de altijd aanwezige donkere wolken. Indrukwekkende foto’s zullen jullie weer van internet moeten downloaden.
De planning voor de volgende dagen is om over de Iceland Parkway Highway naar het zuiden te gaan. Volgens de vele brochures (en hun onafhankelijke bronnen) ongegeneerd aangekondigd als een van de mooiste wegen ter aarde. De VVV-dame geeft me de al lang bekende toeristische versie van de weersvoorspelling: de komende 3 dagen regen maar daarna een paar weken zon. Jaja. Bovendien waarschuwde ze me om te volgende stops (op 100 en 230 km) alvast te reserveren ivm weekend-drukte. Dat is me helaas niet gelukt dus maar hopen dat er nog ergens plaats is voor een tentje in de regen. Wordt vervolgd.
Afstand 110-10 km
Hoogte 850 m (fiets) en 1500 m (te sandaal)
Totaal: 2950 km
-
01 Juli 2012 - 10:25
Hay Keiren:
Hoi Marcel.
Lach en fiets je avontuur tegemoet jonge !. Pak de dagen zoals ze komen,en geniet!.Weer of geen weer that's life .O Marcel als je weer eens pijnlijke knietjes hebt ,ikheb er nog wel wat liggen,wel gebruikt maar een drupje olie doet wonderen.
Keep going Marc.Groetjes Hay.
ps:mooi die verhaaltjes. -
01 Juli 2012 - 11:00
Moeder.QWeer `n Mooi:
Weer `n geweldig verhaal.
Je maakt wat mee hoor .
Dat zou je hier allemaal
Niet overkomen .
Veel geluk met je tocht .
Groeten Moeder. -
01 Juli 2012 - 12:31
Ome H:
Van zweitveut heesse dus gin last gehad!!
-
02 Juli 2012 - 16:03
Elma:
Hoi Marcel,
Even na de beslommering van de dag een reis maken naar jou avonturen. heerlijk om te lezen. wat een ervaringen. En fijn om te lezen dat de mensen zo aardig zijn. Dat is echt want ik ontmoette een paar weken ook Canadezen op de WK zwemmen, waar ik deel vanuit maakte en die nodigen mijn dochter en mij om naar hun te komen voor een vacantie. leuk toch. Wie weet treffen we elkaar daar nog wel!!! Hier bij TNO gaat alles zijn gangetje. Iedereen begint op vacantie te gaan, dus het wordt steeds stiller. Heeft ook voordelen, niet zo hard werken en alles bijwerken!!!. Dat was weer even een opmerking vanuit een voor jou op dit moment andere wereld. Geniet jij onderweg dan genieten wij van je verhalen. By the way, het mailen lukt nu wel??? Anders graag nog even een reactie via de phone of anders! Lieve groetjes van mij. Elma -
02 Juli 2012 - 21:40
Pieter (van Mieke):
Je kunt toch ook paar schoen kopen en die dan weer weggooien of ben je daar toch te veel nederlander voor. Verder is het zoals iedereen al zeg erg leuk om je verhalen te lezen.
Tis wel te hopen dat het goede weer toch echt een keer komt en je van allemaal dat gedoe aan je kont verlost bent.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
