Ongedierte in de tent

Deze rit blijkt niet zo zwaar als mijn voorgangers hadden aangekondigd op internet. Na Loreto volgt weliswaar een flinke klim maar als je eenmaal in het ritme zit is hij goed te doen. De uitzichten onderweg zijn fantastisch, afwisselend rotsachtige bergen, groene berghellingen en weidse valleien. Omdat het hier eergisteren flink geregend heeft bloeien er overal gele, rode, blauwe en paarse bloemen en ook de cactussen staan in bloei. De bloedhitte is afgenomen, de temperatuur een paar graadjes gezakt en het is nu net lekker fietsen, zelfs in siesta tijd. Na de mooie klim wordt het vlak en saaier, gelukkig loopt de weg wat af en kan ik daar lekker doorknallen. Net buiten Ciudad Concepcion ligt een aardige camping en omdat blijkt dat de boot in La Paz pas zondag gaat blijf ik nog een dagje hier hangen.
(5 Okt Afstand: 162 km Hoogte: 765 m)
Het blijkt dat ik m’n tent op een mierenkolonie heb gezet, mijn etenstassen zitten er vol mee, en ze zitten intussen ook al in de tent zelf. In La Paz maar eens schoonmaken.
Mike, de Engelse eigenaar vertelt smeuïge verhalen over drugsbazen in zijn hotel, corrupte politie agenten en hoe de Mexicanen er overal een zooitje van maken. Hij is getrouwd met een Mexicaanse (en dus met haar hele familie) en net als veel andere Amerikaanse en Europese immigranten steeds op de Mexicanen aan het vitten, maar er wel gaan wonen. Mike vertelt dat het inderdaad uitzonderlijk warm was eind September. Op internet zie ik dat het boven de 40C is geweest waar ik gefietst heb, verbaast me niks. In de namiddag arriveert zowaar nog een fietser, Jonas een 26jarige Duitser die in Anchorage Alaska is gestart en ook naar Zuid Amerika wil fietsen. Leuke vent en Duits spreken gaat me beter af dan Spaans. ’s Avonds is er consternatie, er blijkt een ratelslang in zijn voortent te liggen. Na wat gedoe weet Mike ‘m in een emmer te vangen en weg te brengen. Wel ff schrikken. Blij dat hij niet in mijn tent zit ga ik lekker slapen, helaas niet lang want de mieren zitten intussen in al m’n bagage, tent, matje en slaapzak. Kleine beestjes maar ze kunnen gemeen bijten en van slapen komt niet veel vannacht.
De komende dagen fiets ik met Jonas samen naar La Paz. We hebben zo’n beetje hetzelfde tempo en genoeg te kletsen onderweg, erg gezellig. De afstand is te groot voor één dag en er is halfweg geen overnachtingsplaats dus dat wordt iets improviseren. Het weer zit mee, niet meer zo bloedheet met de wind in de rug dus het schiet lekker op en binnen no time zijn we halfweg in El Cien waar we bij een cafe onze tenten mogen opslaan. Als ik ‘s nachts naar mijn tent wil gaan hoor ik Jonas me wat paniekerig waarschuwen. Hij heeft net een tarantula in mijn voortent zien kruipen en is als de dood voor spinnen. Als ik met m’n zaklampje kijk zie ik een harige spin zo groot als mijn hand en met zachte hand (en vooral een stok erin) weet ik het beest terug naar zijn holletje te sturen, hopelijk blijft hij daar vannacht.
(6 Okt Afstand: 110 km Hoogte: 275 m)
’s Ochtend bij de tent opruimen geen spin te zien, maar als ik het onderzeil opruim komt er een schorpioen onderuit gekropen. Geen idee of ie giftig is en ik ben ook niet van plan het uit te zoeken, dus ook dat beest maar weer met zachte hand verwijderd en snel het cafe in om te ontbijten. De oude man daar kan nog lachen om de spin. Tarantula’s zijn niet giftig, maar akelig om te zien, zeker als je niet van spinnen houdt. Bij de schorpioen kijkt hij wat bedenkelijker, lijkt me geen goed teken. De rest van de rit naar La Paz is zonder incidenten, iets meer klimmen dus ook meer mooie uitzichten. Jonas heeft een Warmshowers gezin gevonden en ik ga naar een zo goedkoop mogelijk hotelletje in de stad dat ik op internet heb geboekt. Helaas blijkt goedkoop duurkoop: weer zo’n kippekot dat er vies en vervallen uitziet en ook na 10 keer doortrekken krijg ik het eten van gisteren niet doorgespoeld in mijn WC. Weinig zin om me hier 3 dagen te gaan ergeren. Als ik ff de stad verken zie ik een modern hotel (Hotel One): prima WIFI, zwembad op het dak, schitterende kamers en gratis ontbijt. Binnen een kwartier heb ik alles ingepakt en verhuisd. Kost wat meer maar het is de beste beslissing van de week, heerlijk plekje om te relaxen daar.
(7 Okt Afstand: 100 km Hoogte: 490 m)
La Paz is een wat grotere stad met een levendig uitgaanscentrum aan het strand, hoewel ook hier de echte grote aantallen toeristen nog uitblijven. Het veer gaat pas zondag dus 2 volle dagen tijd om boodschappen te doen, spullen aan te vullen, de mieren uit mijn bagage te plukken en alles eens goed te wassen en schoonmaken en vooral te genieten van het luxe hotel. ’s Avonds heeft Jonas me uitgenodigd voor een biertje met zijn gastgezin en daar blijken ook de 2 Belgen te verblijven die ik in Californie heb ontmoet. Met z’n allen gaan we eerst in het theater naar een voordracht van een bekende Mexicaanse snelwandelaar (geen woord van begrepen) en daarna eten en biertje in de stad. Best gezellig maar lastig als iedereen redelijk Spaans blijkt te spreken (en vooral verstaan) behalve ik, alhoewel ik Jonas ook vaak wat glazig voor zich uit zie kijken. Het weer is intussen geheel omgeslagen. Vrijdag een enorm onweer net toen ik in de stad was. De wegen waren volledig ondergelopen met sommige auto’s tot aan het raam in het water en een ravage van omgewaaide palmen en terrassen. Zaterdag weer een regendag dus eerst maar tot 11 uur ontbeten en het halve buffet leeggegeten, de stad wat rondgeneusd en wat noodzakelijke klusjes gedaan, de tent gemaakt, de fiets gecheckt en er wat dingen aan gerepareerd.
Zondag is het tijd om naar het veer in Pichilingue te fietsen, maar eerst een overdadig ontbijt natuurlijk. Ik zal het hotel missen. Het regent nog en ik begrijp waarom het hier iets groener is dan in het noorden van de Baja. Bij de terminal van het veer tref ik een groep fietsers die van Noord Amerika naar Mexico fietsen. Een georganiseerde reis met merendeels wat oudere, maar erg sportieve fietsers uit allerlei landen die de bagage door busje laten vervoeren en zelf zo’n 100..120 km uitgestippelde route volgen. Formule Aktiva, kennen we nog van de vakanties he Elise? Leuk om weer eens wat Engels te kletsen. Voor de rest is het tijdens de overtocht vooral proberen een beetje slaap te vatten liggend op een bankje op het dek.
(8-11 Okt Afstand: 60 km Hoogte: 150 m Totaal: 6915 km)